wtorek, 3 marca 2026

Redakcja proponuje w UMWP i UMWL połączenie z Stalowej Woli koleją do Biłgoraja

 Poniżej propozycja nowego połączenia Regio w trakcji spalinowej na osi Biłgoraj – Stalowa Wola – Tarnobrzeg – Mielec – Dębica, wraz z policzoną demografią (minimum – same miasta) i uzasadnieniem.


1) Proponowane połączenie (DMU / trakcja spalinowa)
Relacja: Biłgoraj – Stalowa Wola Rozwadów/Centrum – Tarnobrzeg – Mielec – Dębica
Typ: Regio / RegioSprinter (wariantowo: przyspieszony z ograniczoną liczbą postojów)
Tabor: spalinowe zespoły trakcyjne (np. SA/DMU), bo część korytarza jest niezelektryfikowana, a część tylko częściowo zelektryfikowana.
Uzasadnienie trakcji:
  • Odcinek Biłgoraj (rejon LHS / linie współdzielone) jest na liniach niezelektryfikowanych – np. LK66 jest wprost opisana jako niezelektryfikowana.
  • Linia LK25 ma odcinki bez sieci trakcyjnej, m.in. Chmielów – Dębica Towarowa.
    W praktyce DMU jest rozwiązaniem najprostszym organizacyjnie i najtańszym inwestycyjnie.

2) Demografia – „twarde minimum” (same miasta na trasie)
Dane populacyjne (GUS/źródła statystyczne):
  • Biłgoraj: 24 543 mieszkańców (2024)
  • Stalowa Wola: 54 631 mieszkańców (GUS, 31.12.2024)
  • Tarnobrzeg: 43 224 mieszkańców (GUS, 31.12.2024)
  • Mielec: 56 515 mieszkańców (2024)
  • Dębica: 42 600 mieszkańców (2024)
Suma miast na osi (konserwatywnie):
24 543 + 54 631 + 43 224 + 56 515 + 42 600 = 221 513 mieszkańców
To jest minimum (tylko miasta), bez doliczania:
  • gmin podmiejskich,
  • miejscowości pośrednich,
  • obszaru „dojazdu do stacji” (zwykle 10–20 km).
Dla przykładu sama „baza powiatowa” Biłgoraja to 95 219 mieszkańców (2024).
W praktyce więc realny obszar oddziaływania tej osi to zwykle kilkaset tysięcy mieszkańców (to już wniosek logiczny z układu osadniczego, nie „goła suma”).

3) Dlaczego ta relacja ma sens transportowo
A) Sklejenie dwóch „światów” kolejowych
  • Biłgoraj – Stalowa Wola: korytarz łączący Lubelszczyznę z Podkarpaciem (częściowo na torach wspólnych z LHS / ruchem mieszanym).
  • Tarnobrzeg – Mielec – Dębica: klasyczna oś dojazdowa do węzła Dębica / przesiadek dalej (Kraków, Rzeszów, Przemyśl itp.) – na LK25.
Efekt: jedno połączenie „spina” subregiony, które dziś są komunikacyjnie poszatkowane i często wymagają objazdów albo przesiadek.
B) Trzy duże funkcje: praca–szkoła–zdrowie + przemysł
  • Stalowa Wola i Mielec to istotne ośrodki przemysłowe, generujące codzienne dojazdy.
  • Dębica i Tarnobrzeg – silne powiązania usługowe i edukacyjne.
  • Biłgoraj – miasto „bramy Roztocza” z rosnącą rolą w sieci połączeń (w tym wzmocnienia oferty kolejowej w ostatnich latach).

4) Proponowany model rozkładu
Wariant 1: klasyczny Regio (czytelny, gęsty w sensownych punktach)
  • 3–4 pary pociągów dziennie (start pilotażowy: 2 pary)
  • postoje główne + kilka pośrednich (tam, gdzie są największe potoki)
Wariant 2: RegioSprinter (żeby czas przejazdu „robił robotę”)
Postoje tylko w kluczowych węzłach:
Biłgoraj – Stalowa Wola – Tarnobrzeg – Mielec – Dębica
  • ewentualnie 1–2 dodatkowe (np. węzeł na styku powiatów), ale bez „zatrzymywania na wszystkim”.

5) Argument „za” w jednym zdaniu (do rozmów z organizatorem i przewoźnikiem)
To połączenie ma uzasadnienie, bo łączy minimum 221,5 tys. mieszkańców samych miast wzdłuż osi, biegnie po istniejącej infrastrukturze (w tym LK25), a DMU jest naturalnym wyborem na odcinki bez pełnej elektryfikacji.
Pozdrawiam,
Adam Fularz stalowowolska.pl
D. Ziel. 24a 65-154 Ziel. G.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz